Porselein

Porselein

‘Je ziet er moe uit,’ zegt ze, ‘je bent vast ziek geworden. Je gaat een tijdje niet naar school.’
Als ik de kamer instap – ook hier is het halfdonker – komt er een vreemde opwinding over mij. Alsof ik iets vermoed. Ik sta stijf naast mijn bed in de vreemde kamer als mijn moeder mij indringend aankijkt en zegt: ‘En nog iets, Porselein, kom niet in de buurt van het raam. Laat het gordijn gesloten. Je kan niet tegen het licht. Beloof je dat, jongen?’ Ze legt een hand op mijn schouder.
‘Ja, mama.’

Een intrigerend verhaal over een moeder die haar zoon gevangen houdt. Over een kind dat een uitweg fantaseert. Over de diepte van zwart water, over licht dat door een kier naar binnenvalt.

‘Porselein is een parel.’
Wouter Hillaert in De Standaard

Met tekeningen van Ingrid Godon

Comments are closed.